جدول محتوا

بررسی اجمالی پلتفرم‌های تشخیص و پاسخ گسترده

 

پلتفرم‌های تشخیص و پاسخ گسترده یا (XDR) ، تجزیه و تحلیل و اصلاح تهدیدات امنیتی را در سراسر یک سازمان متمرکز و خودکار می‌کنند. XDR در بهبود دید و تجزیه و تحلیل در نقاط پایانی، زیرساخت های ابری و شبکه های داخلی تخصص دارد. این امر پلتفرم‌های تشخیص و پاسخ گسترده را برای ساده‌سازی مدیریت و اجرای سیاست‌های سازگار در محیط‌های ترکیبی بسیار مفید می‌کند.

ابزار XDR داده‌ها را از سراسر شرکت جمع‌آوری می‌کند و از کاری که SIEM در طول زمان انجام داده است استفاده می‌کند. سپس XDR ها از هوش تهدید و تجزیه و تحلیل داده های مبتنی بر هوش مصنوعی برای خودکارسازی پاسخ به تهدیدات در سیستم های متفاوت استفاده می کنند. تمرکز بیشتر روی تجزیه و تحلیل به XDR اجازه می دهد تا به طور فعال تر و خودکار شناسایی شود و به تهدیدات جدید و شناخته شده پاسخ دهد. بسیاری از پلتفرم‌های XDR نیز از شناسایی و اصلاح تهدیدات قبل از اینکه توسط مهاجم مورد سوء استفاده قرار گیرند و واقعاً یک حادثه رخ دهد ، استفاده می کنند .
XDR مزایای متعددی را برای سازمان هایی که آن را به کار می گیرند فراهم می کند. به ویژه، سیستم ها و داده های امنیتی را برای تجزیه و تحلیل و پاسخ به تهدیدات امنیتی در یک کنسول واحد متمرکز و یکپارچه می کند. این امر به ویژه در محیط های ترکیبی، با ترکیبی از سیستم های امنیتی داخلی و مبتنی بر ابر، ارزشمند است. تجزیه و تحلیل پیشرفته تر ابزارهای XDR همچنین می تواند به هشدارهای دقیق تر منجر شود که اغلب سیستم های امنیتی دیگر را تحت تأثیر قرار می دهد.
XDR با برخی تفاوت های کلیدی با محصولات SIEM و SOAR ارتباط نزدیکی دارد. XDR در مقایسه با SIEM که به طور سنتی جمع‌آوری داده‌های امنیتی انتخابی بوده‌اند، سطح بسیار قوی‌تری از ادغام با سایر سیستم‌های امنیتی دارد. XDR همچنین از طریق ابزارهای مستقیم یا APIها، ارتباطات مستقیم بیشتری با روش های تشخیص دارد. ابزارهای SOAR معمولاً یک یا دو گام بیشتر از XDR از منبع داده حذف می شوند و عملکردی هم به همراه دارد.

XDR vs. EDR

 

تشخیص و پاسخ گسترده را می توان از بسیاری جهات تکامل یافته تشخیص و پاسخ نقطه پایانی (EDR) دانست که خود زیرمجموعه ای از امنیت نقطه پایانی است. هر دو برای تغییر وضعیت امنیتی سازمان از موضع‌های واکنشی قدیمی به فعالیت‌های پیشگیرانه مانند شکار تهدید طراحی شده‌اند.

تمایز اصلی بین این دو تفاوت در دامنه است. EDR در متمرکز کردن داده ها و تعیین اقدامات مرحله بعدی مربوط به نقاط پایانی به طور خاص برتر است. XDR گسترده تر از نقاط پایانی است. XDR همچنین امنیت شبکه و سیستم های مبتنی بر ابر را پوشش می دهد. XDR از بسیاری جهات EDR را در بر می گیرد. هنگام انتخاب بین این دو، EDR را می توان به طور خاص برای محافظت نقطه پایانی بهترین در نظر گرفت، در حالی که XDR بر تمرکز و امنیت یکپارچه در سراسر یک سازمان تمرکز می کند.

 

تشخیص گسترده و مقایسه پاسخ

 

هنگام مقایسه پلتفرم های XDR، این عوامل را در نظر بگیرید:

  • اتوماسیون: از نظر سیاست های امنیتی و سیستم های هشدار چقدر می توان “تنظیم و فراموش کرد”؟ دامنه و کیفیت اتوماسیون و مدل‌سازی ML می‌تواند به شدت بر ارزش یک موتور XDR تأثیر بگذارد.
  • مدیریت هشدار: کاربران چقدر می توانند به راحتی مدیریت کنند که چه اقدامات یا داده هایی یک هشدار را تنظیم می کند؟ کاربران موجود معمولاً چه نرخ های مثبت کاذبی را تجربه می کنند؟ بازبینان اغلب زمانی را برجسته می کنند که یک محصول در این عملکرد خوب (یا ضعیف) باشد.
  • گزارش گیری: گزارش داخلی چقدر قابل استفاده است و قابلیت های گزارش گیری موقت چقدر آسان است؟ در نظر بگیرید که آیا و چگونه کاربران باید در مورد هشدارها، حوادث، زمان پاسخگویی و غیره به رهبری یا سایر ذینفعان گزارش دهند.
تصویر امیر محمدیان
امیر محمدیان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *