انقلاب صنعتی چهارم با سرعتی غیرقابل توقف در حال تکامل است.
دنیای صنعتی که ما در 150 سال گذشته می شناسیم دائماً در حال تغییر است و ماشین ها، دستگاه ها و امکانات تولید به طور فزاینده ای به سیستم های ابری و IT شرکت ها متصل می شوند.
چشم انداز تهدید در حال رشد: چالشهای امنیت سایبری در انقلاب صنعتی چهارم
همگرایی IT-OT، همراه با اینترنت صنعتی اشیاء (IIoT)، هوش مصنوعی یا 5G به شدت مدل های صنعتی را در سراسر جهان متحول می کند و این بخش را به یک چارچوب بیش از حد متصل تبدیل می کند که همه ما باید برای آن آماده باشیم. اگرچه همه اینها به فرصتهای بزرگی برای افزایش بهرهوری، عملکرد و نوآوری و همچنین کاهش هزینهها و بهبود بازگشت سرمایه (ROI) سیستمها و ماشینها تبدیل میشود، اما حقیقت این است که این تغییرات همچنین تهدیدی بزرگ برای سازمانها به شمار میرود. طبق آخرین گزارش «Deloitte and MAPI Smart Factory Study» در واقع، 40 درصد از شرکتهای تولیدی در سال گذشته حمله سایبری را تجربه کردند.
از سوی دیگر، اینترنت اشیا یکی از نیروهای محرک تحول دیجیتال است – از 25 میلیارد دستگاه متصل در سال 2015، تخمین زده میشود که در سال 2021 با 50 میلیارد واحد بسته می شود – و بزرگترین تمرکز این اشیاء جدید اینترنت است. بر اساس گزارش SAFEATLAST، به ویژه در بخش صنعت خواهد بود و 26.4 درصد از بازار را تشکیل می دهد. بنابراین ما در مورد فناوری IIoT (IoT صنعتی) صحبت می کنیم، یک واقعیت بیش از حد متصل که آسیب پذیری های جدیدی را برای این بخش معرفی می کند. با هر اتصال جدید IT-OT، یک نقطه ورود جدید به خطرات جدید ایجاد می شود. همگرایی IT-OT دیگ ذوبی از فنآوریهای ترکیبی (قدیمی و جدید)، نقاط پایانی آشکار، و سیستمهای قدیمی محافظتنشده و آمادهنشده است که با حملات سایبری پیچیده امروزی مواجه میشوند، بدون در نظر گرفتن چالش عظیم اتصال فناوریهای قدیمی با راهحلهای فعلی.
حفاظت از زیرساخت های صنعتی: رسیدگی به آسیب پذیری ها در همگرایی IT-OT
طول عمر تجهیزات و فناوری تولید معمولاً بین 15 تا 20 سال یا حتی بیشتر است. رایانههای شخصی تعبیهشده در خط تولید اکنون چندین دهه از عمرشان میگذرد و از سیستمهای فناوری اطلاعات که اکنون در هر شبکه فناوری اطلاعات مدرن، پلتفرمهای ابری و برنامههای کاربردی مبتنی بر استاندارد که چرخه عمر چند ماهه دارند تا دههها، جدا شدهاند. برخلاف سایر صنایع، زمانی که سیستم های یک شرکت تولیدی در معرض تهدید قرار می گیرند، عواقب آن می تواند بسیار فراتر از ضررهای مالی یا سرقت اطلاعات مصرف کننده باشد. اگر ماشین آلات تولیدی دچار حمله سایبری، هک یا قطع برق شوند، می تواند امنیت فیزیکی یا حتی جان انسان ها را به خطر بیندازد. هکرها این چالشها را کاملاً درک کردهاند و بهویژه زیرساختهای حیاتی را هدف قرار میدهند تا باجهای بیشتری را طلب کنند.
در تمام این وب پیچیده، امنیت سایبری از یک “اختیار” به یک “اجبار” تبدیل شده است. افزایش حملات سایبری نشان میدهد که شرکتهایی که از سیستمهای صنعتی استفاده میکنند، یک چالش واقعی برای محافظت از دسترسی و اتصالات خود، به ویژه از نظر دسترسی از راه دور، دارند. با همهگیری COVID-19، بسیاری از مسائل جدید در مورد بهرهوری، تکامل شبکههای کامپیوتری، محیطها و کاربران ممتازی که به سیستمهای بسیار حساس فناوری اطلاعات دسترسی دارند، سر به فلک کشیده است. این وضعیت امنیت سایبری آن دسته از سازمانهای صنعتی را که نیاز دارند دسترسی ممتاز به زیرساختهای حیاتی خود را تضمین کنند، به خطر میاندازد. علاوه بر این، این شرکت ها باید اطمینان حاصل کنند که هر دسترسی، چه در محل یا از راه دور، کنترل، ردیابی و نظارت شود.
نقش مدیریت دسترسی ممتاز (PAM): حفاظت از سیستم های حیاتی در صنعت 4.0
مدیریت دسترسی، تمرکز، کنترل و مدیریت کامل اتصالات به سیستمهایی را فراهم میکند که به امتیازات بالایی نیاز دارند تا از قابلیت ردیابی و امنیت دقیق اطمینان حاصل شود که مانع از کارایی نمیشود. این قابلیتها سازمانهای صنعتی را قادر میسازد تا از فرصتهای فراوان ناشی از فناوری اطلاعات مدرن با همگرایی سنتی OT بدون ترس از نقض مخرب امنیتی استفاده کنند.
در دو دهه گذشته، امنیت سایبری وارد جریان اصلی زیرساخت های حیاتی شده است. دو فرهنگ و دو جهان که بسیار دور به نظر می رسیدند – IT و OT – اکنون به همراه تمام بینش ها، اهداف و زبان هایشان در یکدیگر تعبیه شده اند. و این تکامل با خود آگاهی حیاتی تر از تهدیدات دیجیتال را برای این دنیای جدید Industry 4.0 به ارمغان آورده است. دگرگونی دیجیتال نیاز به یک امنیت سایبری صنعتی قوی را که قادر به رسیدگی به محدودیتهای صنعتی (چرخه عمر، حیاتی بودن، تداوم کسبوکار) باشد و فراتر از راهحلهای امنیتی محیطی اولیه، مانند ضد ویروس و فایروالها، به قلمرو مدرن مدیریت دسترسی ممتاز را برانگیخته است. مدیریت هویت و امنیت نقطه پایانی را در بر می گیرد، با هدف حفاظت از سازمان های صنعتی در حالی که به سمت آینده مرتبط صنعت حرکت می کنند.
